Assassin's Creed II
لئوناردو داوينچي:
زندگي ما بر مرگ ديگران بنا مي شود
ايتالياي ١٤٧٦ تصويري بود در هم پيچيده از توطئه هاي سياسي و جنگ هاي خانوادگي و مذهبيان فاسد.
جامعه اي كه حتي در ان ملاك قرار دارندنامي واحد بر چند شهر يا ايالت ، ميزان درگيري و وابستگي ان ها به انقلاب ها وشورش هاي داخلي بود.
قتل ،تبعيد و تهديد بدل به اتفاق هاي پيش پا افتاده و روزمره ي زندگي مردم شده بودند، زندگي مي توانست بسيار كوتاه ، تالخ و بي رحم باشد.
درست پشت اين زندگي چركين و ازارنده ، نوع متفاوتي از حيات در حال شكل گرفتن و هم زيستي بود.
دنياي غرب در حال بيدار شدن از سال هاي رخوت و پوچي بود پيشرفت وپيروزي را طلب مي كرد .
علوم نو ، هنر و شعر و ادبيات درست از دل همان خيابان هاي زشت و رقبت انگيز بيرون مي امدند و در حال شكل دادن به مبدا تاريخي بودند كه بعدها عصر رنسانس ناميده شد.
دو نيرو همواره براي تصاحب قلب و ذهن مردم به مبارزه مشغول بودند.
كساني كه ريشه در تاريخ داشت و حيات از بودن ان مي گرفت .
از ميادين جنگ هاي صليبي ٣٠٠ سال گذشته و اينده اي نا شناخته و خيانت الود كه پر بود از رمزو راز هاي شگرف در راه است .
قاتلين Assassins و فراماسون ها اعضاي اعضاي فرقه اي از صليبيتون نظامي قرون وسطي دو نيرويي بودند كه به تلاش بي وقفه ي خود براي پيروزي ادامه مي داند تا ان روز كه در اين وحشت قهرماني حيات يابد.
شايد رنسانس دوران عجيب و دوره ي براي روايت و ساخت بازي چون Assassins Creed باشد.
سپاستين پل ، تهيه كننده ي نسخه ي دوم بازي در رابطه با موقعيت مكاني و زماني بازي مي گويد (رنسانس نقطه عطف تاريخ وزمان دل كندن از دوران مياني و پيوند با عصر مدرن است . دوراني كه مردم به بانكداري ، هنر و ازمودن شيوه هاي جديد فكر كردن روي اورده ونگرش خود به دين و مذهب را تغيير دادند.
بسياري از تحولات بزرگ تاريخ در همين اقليم كوچك و در بازه ي زماني بسيار كوتاهي به وقوع پيوست)
تصور ذهني بيشتر مخاطبين از دوره ي رنسانس اثار هنري باقي مانده نقاشي مناليزاي داوينچي تمامي ناپذير ونيز است .
اين فكر كه تمامي اين دستاورد هاي بشري ، تحولات و پيشرفت ها از دل جامعه اي بي نهايت درگير و جنگ زده به عمل امده است مبناي فكري مردان استوديوي مونترال يوبي سافت براي گذز از دوران پيشين
وبستر گزيني رنسانس براي روايت خود است .
پل معتقد است كه نوع شهر سازي در ايتالياي عصر رنسانس اين امكان را فراهم اورده است كه ماموريت هاي بازي چيزي فراتر از جابه جايي هاي مكرر و سفرهاي بين شهري خسته كننده باشد.
در اين نسخه به هيچ وجه متوجه وجود سه شهر متفاوت نخواهيد شد.
پتنيس دسيلتس طراح ارشد بازي مي گويد :((تعداد زيادي شهر كوچك
با هزاران راه ارتباطي در كنار هم قرار دارند . هر يك از سه شهر بازي داراي شهر هاي كوچك حاشيه هايي هستند . فضايي پيوسته و تمامي ناپذير براي تجربه ماموريت هاي متنوع ، داستان سرايي پر شاخ و برگ و رمزو راز هاي نهفته .))
تحقيقات تاريخي به گونه اي گفته هاي وي را ثابت مي كند. در ايتالياي قديم بسياري از قسمت هاي شهر خارج از ديواره هاي ان و در روستاها و شهر هاي كوچك تحت سلطه ي ان شهر متمركز بوده اند.
ايتالياي ان زمان شباهتي به ايتالياي امروزي كه ما مي شناسيم ندارد .
جايي كه اشراف زادگان و تاجران و سردمداران كليساها براي زمين و پول با يكديگر نزاع مي كردند.
سازندگان ضمن وفاداري به تمامي اصلوب هايي كه خود در شماره ي اول بنيان گذاشته اند ، به شهر هايي دور از بيت المقدس سفر كرده و ديدني ترين دريچه از سال ١٤٧٦ را بر روي مخاطبين مي گشايند .
البته كساني كه شماره ي اول بازي را تجربه كرده باشند از تغييرات نسخه ي جديد شگفت زده نخواهند شد زيرا در نهايت Assassins Creed روايت كننده ي داستاني پيوسته است . الطيار و داستان زندگي وي فقطبخشي از داستان يگانه ي Assassins Creed را شكل مي دهد.
شماره ي اول با صحنه ي عجيب و به ياد ماندني مجبور كردن دسموند به تجربه و سفر به خاطرات يكي از اجزاد خود با نام الطيار اغاز شد.
بسياري از سوالاتي كه در طول بازي در ذهن مخاطبين شكل گرفته بود ،بدون پاسخ باقي ماند. پايان نسخه ي اول ، ارتباط ذهني الطيار و دسموند ، پيغام نقش بسته بر ديوار ازمايشگاه همه و همه بر ادامه ي ماجرا حكايت داشتند . اكنون زمان ادامه ي داستان است.
كمرنگ شدن فاصله ها
يوبي سافت تيمي از طراحان ارشد خود را براي بازديد از مكان هاي
تاريخي شهر هاي ايتاليا روانه ي اين كشور كرده است تا با بررسي اثار معماري مدرن وعكس برداري از ان ها به بهترين شكل ممكن محيط را بازسازي كنند.
ونيز و فلورانس و تاسكاني و حتي رم .
سپاستين پل معتقد است كه ديدن اين مكان ها و نزديكي به منابع تاريخي بهترين راه حس كردن حال و هوا و جو حاكم بر محيط ها و زندگي مردم است .
اين تيم بيش از ١٠٠٠٠ عكس از اين مكان ها تهيه كرده اند، اين عكس ها با هدف رسيدن به حد اكثر جزئيات تاريخي ساختمان ها و پل ها و سازه هاي شهري تهيه شده است.
سر بازان قرن پانزده
بر خلاف شماره ي اول بازي كه بعد از مدتي دشمنان و مبارزات شكل تكراري به خود مي گرفتند، در شماره ي دوم شيوههاي متعددي براي
مبارزه وجود دارد و دشمنان تنوع بيشتري دارند.
هر يك با نقاط ضعف و قوت منحصر به فرد .
قابليت ها و مهارت ها و اسلحه هاي دشمنان نيز به مرور زمان پيشرفت مي كند و براي نابودي انها بايد دقت و سعي بيش تري به خرج داد. يك مبارزه ي ساده ممكن است به راحتي به يك درگيري شهري تبديل شود .
دشمنان نيز مانند شما مي توانند به تعغيب و گريزهاي طولاني پرداخته و در صورت يك اشتباه شما را از پاي در اورند ، سلاح هاي
مرگ اور و مخرب ان ها مي تواند حتي با يك ضربه شما را از پاي بياندازند.
اگر اگر كمي كند عمل كنيد به راحتي محاصره مي شويد و ان وقت است كه فرار به يك منطقه ي امن كاري سخت وطولاني است.
|
